Het belangrijkste in mijn leven...
is Molotov.
Ja.
Ga maar naar buiten heen.
Spring maar. Anders wordt het hier verdomde koud, als je blijft treuzelen.
Over een uur krijg je te eten. Mauw maar, dan hoor ik je wel.
Molotov! Kom bij papa.
Kom binnen, eten?
Molotov!
Nee!
Nee, nee.
Nee, nee, nee!
Nee.
Klootzak!
God verdomme nog.
Verdorie. Klootzak van een vos.
Dit zal je laatste eten zijn!
Ik zal je een verdomme etenje geven!
En zo had ik dus niks meer.
En kwam ik dus terecht in een verzorgingstehuis.
61st.
Hoe gaat het? - 62st.
Nu ben ik de tel kwijt. Hoeveel zitten er in een doosje?
Er staat op, 10 per doosje. - Je weet het maar nooit hoeveel erin zitten.
Ze passen niet. - Ik moet weer opnieuw beginnen.
Ik begin weer helemaal opnieuw. 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10.
Allan?
Allan? Allan?
Allan? Lieve hemel. Waar is ie?
Waar is hij dan? - Waar ben je naar toe?
Hallo.
Kun je vanaf hier ergens naar toe gaan?
Waar wilt u naar? - Dat vroeg ik niet.
Wat vertrekt er vanaf hier?
Wanneer? - Nou...
Dat maakt niet uit.
Wat vertrekt er vanaf hier?
De bus naar Strängnäs, die gaat over 3 minuten.
Strängnäs? - Ja, lijn 322. Is dat wat?
Ja.
Is dit genoeg?
Nee, daarmee komt u slechts tot Byringe.
Wat is er in Byringe? - Helemaal niets.
Doe dan maar een enkeltje Byringe.
En u bent... 65+
Wat? - Eens even een kijken...
Alstublieft. - Dank u.
Verdomme!
Kom op, verdomme!
Wie heeft dit zo bedacht?
Hou die koffer eens even vast. En niet aankomen! - Maar ik?....
Hou je mond, verdomme!
Goed.
Die ouwe moet in rook zijn opgegaan.
De kelder is te donker en afgesloten. Hier is hij beslist niet geweest.
We moeten de politie bellen. Doe jij dat, of moet ik dat doen. Zeg het maar.
Allan!
Allan.
Velen hebben naar me geroepen.
Bijna iedereen, van spoorwegmedewerkers tot dictators.
Waar ben je verdomme naar toe, klootzak? Verdorie!
Allan.
De eerste die naar me schreeuwde, was mijn moeder.
Ik kan het me niet goed herinneren, maar ze heeft vast geschreeuwd.
Ik schreeuwde zelf ook. Dat doen baby's als ze voor het eerst de wereld zien.
Mijn vader, zag ik niet zo vaak schreeuwen.
Karlsson je hebt gelastert! - Omdat ik mijn condooms liet zien?
Dit is de oplossing voor honger en nood. Noem je dat laster?
En wel op de dag van het kind, midden op de markt van Malmkåping!
Ik moet de mensen waarschuwen. - Dus is het laster!
Ik was pas 9 jaar, toen ik hem voor het laatst zag.
In deze schijnheilige monarchie valt niet te leven. Ik ga naar Rusland.
Karlsson je hebt gelastert!
Vader riep een republiek uit 68 vierkante meter midden in Moskou.
Dit is de oplossing voor honger en nood. Zodat de vrouw niet zwanger raakt.
Nee, geen kinderen. Nee. Dit is geweldig.
Daar kon mijn vader zijn gang gaan. - Wat doen jullie?
Totdat de Russen zich over hem ontfermden. - Het is de oplossing voor honger en ellende!
Mag ik nog iets zeggen?
Bromsnor, bromsnor!
Mevr. Karlsson.
Het bericht van mijn vaders dood, kwam op een zonnige dag in april.
Het was die dag, dat ik de lol ervan in zag om dingen opblazen.
Alles wat mijn vader achterliet, zat in die doos.
Voor mijn moeder een gekleurd ei, gemaakt door ene Fabbe.
Ik kreeg zo een Russische mevr, Babushka.
En een fotocamera.
Het waren prima geschenken.
Mijn moeder ruilde het ei bij de kruidenier Gustavsson.
Hij deed goede zaken, zo bleek. Een echte handelsman.
Na mijn vaders dood, werd mijn moeder ziek, 2 jaar
voordat ze ook naar de hemel ging, waar ook mijn vader zou zijn.
Daardoor werd ik een beetje bang voor de toekomst.
Maar ja dat is heel normaal, als kinderen wezen worden.
Hoe moet ik verder? - Je klinkt als je vader.
Hij was altijd aan het nadenken.
Kijk maar hoe het hem vergaan is. Nadenken brengt je niets.
Het enige wat we zeker weten is dat het is zoals het is,...
en het komt zoals het komt.
Dat waren mijn moeders haar laatste woorden.
Sindsdien was ik op mezelf aangewezen.
Hallo. - Wat?
Je bent jou koffer vergeten. - Het is al goed.
Hier komt geen trein. Het is gesloten.
Wat zegt je? - Hier komt geen trein.
Het trein station is gesloten. - Ja.
Dat zie ik ook wel. Ik ben niet van gisteren.
Wat komt je hier dan doen? - De bus stopte hier.
Oké. Maar waar wilt je dan in gods naam heen?
Waar heen? Nou... Dat...
De tijd zal het wijzen.
Bent je al lang onderweg? - Onderweg?
Dat is een flinke koffer, die je mee sleept.
Die is niet van mij. Ik heb hem gewoon meegenomen.
Je bent dus een dief? - Ja.
Je hebt zeker honger? - Ik lust wel wat, maar ik heb meer dorst.
Dat komt wel goed. - Dat is heel fijn.
Weet je de weg wel? - Normaal jog ik hier.
Ik ken deze buurt goed. - Weet je de weg wel?
Ja, ik ken deze buurt goed. - Dat is goed voor je gezondheid.
Godverdomme?
Wat doe je? Wat is er aan de hand? - Hij is leeg.
Heb je een reserve jerrycan bij je?
Het is het enige huis in Byringe! Het is een lichtbruin!
En ook een beetje geel!
Is hij niet gewoon verdwaald? - Nee, hij is heel goed bij zijn hoofd.
Hij weet het wel. Hoe kan zo iemand weglopen van zijn eigen feest?
Ik heb me suf gewerkt voor hem, en dan gaat ie er zo maar vandoor.
We hebben een prinsessentaart gekocht, voor minstens 40 personen.
Die moesten we bestellen, omdat hij graag marsepein taart eet.
Normaal hebben we taart met slagroom. Marsepein plakt aan hun tanden.
Wat moeten we daar nu mee doen? Nu zit ik ermee met die grote taart.
Ik wil een Schwarzwalder cake, maar het is niet mijn verjaardag.
Bel me maar als hij terugkomt. Deze zaken lossen zich altijd vanzelf op.
Is hij misschien uit het raam gesprongen? Het stond vanmorgen open, toen we zongen.
Het stond echt open. - Ik weet het niet.
Misschien. Het komt wel goed. - Ik denk van niet.
Bejaardentehuis. Ze denken dat ik daar in de herfst heen ga.
Ik heb heb daar maar één keer een voet binnen gezet.
Als je er vier hebt gehad, kun je er net zo goed nog één nemen.
Ik kreeg een dubbeltje om de oudjes met mijn accordeon te vermaken.
Ze zaten daar als idiooten.
Terwijl jij accordeon speelde? - Jazeker.
Arme stakkers. Zoals ze daar zitten. Als in een gevangenis.
Nogmaals gefeliciteerd. - Ja. Dat was ik vergeten.
Op de leugenaar.
Ben je getrouwd geweest?
Nee, nooit getrouwd geweest. - Hoe heb dat kunnen ontwijken?
Kan ik buiten gaan plassen? - Ja.
Dan ga ik plaats maken voor de volgende ronde. Ik moet zo nodig.
Dat was erg goed, het eten gleed naar binnen. Er komt nog een toetje na.
Ik kom er zo aan.
Hallo? Is daar iemand? Hallo?
Waar is die ouwe met de koffer? - Het is gesloten.
Het station is gesloten.
Waar is die ouwe met de koffer? - Ik ben maar alleen.
Denk je dat ik achterlijk ben? Wie zat dan hier?
Klootzak!
Kijk maar.
Hou op! - Klootzak.
Ik maak je af. Pas maar op!
Hou op.
Zal ik een muntje opgooien?
Eens kijken of je mag blijven leven. - Stop nou. Doe even rustig.
Wees blij, dat ik geen kleingeld heb!
In de hal staat een schaal met munten erin.
In de hal? Ben je op jou achterhoofd gevallen?
Godverdomme. Die was raak. - Ja zeg dat wel?
Dat toetje, waar je het over had, hoe zit het daarmee?
We moeten van hem af... - Waarom dat dan?
voor hij wakker wordt.
Ik moet toegeven dat ik onderhand wel eens wil weten...
wat er in die koffer zit.
Zo dan. Dit is de snelste manier...
Deze is een beetje te vol. Die neem ik. - om hem te openen, met of zonder code.
Drink je hem puur?
Jezusmina!
Wat een boel geld. Geen wonder dat die jongen een beetje humeurig was.
Maak open, godverdomme! Hoor je mij, ouwe?
Laat me eruit!
Ik wil alleen de verdomde koffer. - Rustig maar.
Serieus!
Wat was dat? - Ik heb de koeling aangezet.
Ik neem die verrekte koffer mee en vertrek. Ik zal je niets doen.
Het is gemakkelijk om een grote mond te hebben, als je daar binnen zit.
Je kunt het niet krijgen.
Het leven is wat het is, en gaat zoals het gaat.
Zoals de kruidenier Gustavson zou ervaren.
Wacht hier, Bibi. - Kom snel terug.
Hij had zijn uitstapje goed gepland. Hij koos een zonnige dag, een mooie weg en
een perfecte heuvel voor een plaspauze. En toch, ging er iets fout.
Omdat ik dezelfde heuvel koos voor mijn ontploffingen.
Ze schreeuwde moord en brand.
Dat doen minnaressen dus, als de kruideniers hoofd voor ze neer vallen.
De test was geslaagd, maar het werd een enkeltje gekkenhuis.
Hier.
Dit is je nieuwe thuis. Geen gedoe en drukte hier maken!
Na een aantal jaar achter slot en grendel,
belandde ik bij een...
rasbioloog.
Professor Lundborg.
Stop ermee Allan.
Zeg eens Allan, zit er negerbloed in je familie?
Nee, niet dat ik weet. - Ik kan dit niet plaatsen.
Allan heeft een negroïde formaat. U bent groot geschapen.
Maar je bent erg licht getint. - Maar ik zou graag een neger ontmoeten.
Allans vader was een revolutionair. - Hij was bijzonder.
En de appel valt blijkbaar niet ver van de boom.
We nemen het zekere voor het onzekere.
Lundborg pakte zijn gereedschap en voorkwam dat
mijn genen zich verder zouden verspreiden.
Dokter, de patiënt is klaar. - Ik kom zo.
Dit doet de rasbioloog goed.
Doe er extra verband op.
Hij had geen vaste hand...
maar zover ik het weet, ging de operatie voorspoedig.
49.800.000... - Hier is de laatste.
49.900.000... - En deze.
50 miljoen. - Je kunt goed tellen.
Niet slecht.
Kom je er nog niet doorheen? - Zijn klote telefoon doet het niet.
Blijf gewoon bellen. - Dat doe ik ook steeds?
Stuur hem een sms. Doe wat je moet doen, voor één keer.
Wat moest hij doen? - Hij hoefde alleen een koffer op te halen.
Een koffer? - Ja, een koffer.
Een koffer? - Weet je niet wat een koffer is!
Ja. - Een draagbaar geval om spullen in te doen.
Kon je hem zelf niet ophalen? - Denk je dat dit bandje voor een pretpark is?
Ik was die enkelband vergeten. - Maar ik was hem niet vergeten.
Het is Bulten? - Ik neem hem wel.
Stil zijn. - Is het Bulten?
Stil zijn, zei ik.
Hallo, Gäddan hier. - Hoi, vriend. Hoe gaat het?
Alles is goed.
Hoe laat is het bij jou? Hier is het avond.
Vergeet de tijd. Je zou me gebeld hebben. Waarom heb je nog niet gebeld?
Ik weet maar, ik had problemen met de klote batterij van de klote telefoon.
Rustig maar.
Je mompelt en praat onzin.
Geef me iemand die wel normaal kan praten.
De oplader... Oké, wacht. Ik geef de telefoon aan Caracas.
Ja, geef haar de telefoon. - Wacht.
Caracas, trut! Kom aan de telefoon.
Kom op.
Wie is het? Is het Bulten?
Pim. Hoe gaat het met je? - Laat maar zitten. Heb je mijn geld?
We hebben het. - Wat bedoel je?
Een van mijn mannen heeft de poen. Zeg hem dat we het hebben. Geen problem.
Caracas, ben je er nog? Hallo?
Hallo. Bulten heeft het.
Oké, dus ik krijg mijn geld? - Hij is onderweg. Maak je niet druk.
Als mijn koerier morgenvroeg de koffer niet heeft, dan ben je dood.
Ik zei dat je moest zeggen dat we het geld hadden!
Is dat zo moeilijk? Het is gewoon ongehoord.
Jij gaat naar Malmkåping heen, en haal die sukkel op. Ik meen het.
Koffie? - Ja, graag.
Een aspirine. - Ja.
En heb je goed geslapen? - Ja.
Heeft hij nog veel herrie gemaakt vanmorgen? - Nee, geen kik.
Min 20... Verdomme!
Verdomme. Wat heb ik gedaan? - Wat?
Verdorie. Hoe kon ik het vergeten om de vriezer uit te zetten?
Ja. Jij. Het...
Het komt wel goed.
Ongedaan maken kun je het toch niet meer, tenzij je een tijdmachine hebt.
Spijt heb ik nog nooit gehad, om iets ongedaan te maken.
Ik ben geopereerd, en daar heb ik ook nooit spijt van gehad.
Integendeel, het was een toevalstreffer.
Als ik niet zo stijf was geweest in mijn kruis...
Dan had ik niet hoeven te stoppen in een kanon gieterij.
En dan had ik daar nooit gewerkt.
Deze kanonnen... - We gieten de lopen. We zoeken nog mensen.
Je krijgt een week om mee te werken. Esteban. Hou je mond en werk.
Ja. We moeten samenwerken voor een betere wereld.
Spanjaard Esteban was dun als een lat.
Hij praatte aan één stuk door. - Doe mee in de oorlog tegen Franco.
Allan, wat vind jij? Wat wil jij? Je moet kiezen.
Je moet het me zeggen. - Ik hou ervan als het knalt.
We moeten iets doen.
Sinds het begin van de burgeroorlog in Spanje
wilde hij ene Franco vermorzelen.
Waarom ook niet?
In de oorlog mag je allerhande dingen opblazen.
Lang leve de revolutie. Lang leve Durutti.
Waar gaan jullie heen? Kom met mij mee.
Durutti zegt...
Hitler is een goeie vent. - Ik wil gaan slapen.
Een moment.
We moeten niet gaan slapen.
We moeten Franco bestrijden. Ik sterf nog liever hier, dan het op te geven.
Lang leve de revolutie!
Ik hijs de vlag voor de republiek, en open je hart voor de revolutie.
Toen we aankwamen, nog voor we de eerste kogel hadden afgevuurd...
Dood aan Franco!
en Esteban opstond en schreeuwde voor de laatst,
toen herinnerde ik me mijn moeders wijze woorden.
Die jongen zou nooit meer bruggen opblazen.
Maar daarom bleven er meer voor mij over.
En 3 en 2 en 1. En nu grote knal.
Bukken! - Bukken jij!
Vele jaren deed ik niets anders
dan eten, slapen en opblazen.
Het was een geweldige tijd.
Het was teveel van het goede, want opeens had ik er geen zin meer in.
Dacht ik: Ik krijg er schoon genoeg van. Ik moet weer iets nieuws verzinnen.
Ik werd er echt niet goed van.
Als je door heel Spanje hebt lopen te opblazen...
heb je er niks tegen om een lift te krijgen.
Stop.
Wat doet hij midden op de weg?
Stop!
Het bleek Generaal Franco te zijn, in die auto.
Mijn gezwaai werd kennelijk gewaardeerd, met dansen, paella,
en een waar Rioja zuipfestijn.
Het was een perfecte afsluiting van mijn tijd in Spanje.
Mijn vriend Allan, je hebt mijn leven gered.
Ik geef je mijn lievelings revolver.
Dat blinkt van nieuwigheid.
Pak maar aan. - Dankjewel.
Ik vraag me af of het wel werkt.
Laten we dansen.
Geen paniek! Dit is mijn vriend Allan.
Wat zul je het meeste gaan missen van ons geweldige land?
Wijn en mijn vriend Esteban, die dood is.
Leve Esteban! - Leve Esteban!
Wat piept daar? - Dat zal wel een telefoon zijn.
Kijk daar.
Eens kijken. Hij krijgt een hoop sms'jes.
Nu? - Ja, daarbinnen is slecht bereik.
Van Gäddan, van Hinken, Hinken.
Hinken, Mama, Hinken, Gäddan. - Hij is wel erg populair.
Nou... Hinken schrijft: "Bel of sterf"
Verdomme.
Hallo? - Ik ben op het station.
Het is helemaal verlaten. Op een nicht na achter het loket.
Wat moet ik nu doen? - Heb je het hem al gevraagd?
Wat dan? - Of hij iets heeft gezien .
Oké, ik zal het hem even vragen.
Ronny Hult en zijn vrouw zijn hier. Volgende keer haal jezelf jou gasten op.
Sorry. Ik wist niet dat ze er al waren.
Hallo. - Ga maar zitten.
Nou, vertel eens. Wat is er gisteren gebeurd?
Ik werk op het treinstation, en ik zat er al een aantal uren...
Vertel nou wat er gebeurde. In het kort.
Dat doe ik ook. - Maar niet zo goed.
Er was een vent en die mij besprong. Hij was erg gewelddadig.
Nu vergeet je het over die ouwe te vertellen.
Nou... Er was eerst een oude man. Die man heb ik een kaartje verkocht.
Het was een 100 jaar oude man. Hij kocht bij Ronny een kaartje.
Toen mishandelde een biker Ronny, en dwong hem naar Byringe te rijden.
Hallo?
Is er iemand thuis?
Weet je hoe laat het is?
Ja.
Het is bijna 11 uur. - Dat is goed.
Dan is het bijna tijd voor een lunchpauze.
Hoi.
Hallo. - Totziens.
Dat had pijn kunnen doen. - Dood zijn heeft zo zijn voordelen.
Zo.
Moeten we alles eruit halen? - We kiepen het eruit.
Wat nu? - Hij moet daarin.
Verdorie nog aan toe.
Dat was dat.
Djibouti. Ja. Hij gaat wat van de wereld zien.
Het voordeel van een vest is dat de maat er niet zo toe doet.
Oké. We gaan weer verder.
Dat was een zielige worp.
Wat? - Julius, help me met die koffer sjouwen.
We zijn met zijn tweeën. - Nou en of.
Inderdaad. Pak jij deze. Bedankt.
Hallo daar! Hee!
Hallo? Wilt u even stoppen? Ik ben van de politie.
Ik ben op zoek naar een 100-jarige die weggelopen is uit het verpleeghuis.
Hebt u een oude man gezien? - Ik zag een oude man op een handkar.
Hij reed voorbij met Jonsson.
Was dat Julius Jonsson? - Jazeker.
En iemand met een moter-vest. Hij had een zonnebril op.
Die jeugd van tegenwoordig. Hij groette niet eens.
Waar hebt u ze gezien? - Aan de zijlijn bij Åkers kannongieterij.
Wanneer hebt u ze gezien? - Ongeveer een half uur geleden.
Weet u het zeker? - Nee.
Oké.
Dag.
Kijk daar eens... - Ik zie het.
Hallo. Heb je plaats voor 2 lifters?
Hallo.
Nou, kom maar. - Super.
Het is nogal vol achterin. - Ik zet de koffer wel hier voorin.
Waar wit u heen? - Is dit uw kiosk?
Nee. Het is een bijbaantje. Ik studeer.
Studeer je? Toch niet op een school zeker?
Nee, ik heb van alles geprobeerd. Ik heb verschillende dingen bekeken.
Ik denk, dat het een moeilijke vraag is
met carriëre mogelijkheden, en dat soort dingen.
Hoe dan? - Nee, maar...
Er zijn zoveel verschillende... Dus...
Ik kan me voorstellen dat... - Wat?
Ik denk dat de keuze moeilijk is.
Het is ook geweldig, om alle mogelijkheden open te houden.
Nou, laat ook maar.
Stap maar erin. - Dankjewel.
Waar gaan jullie naartoe?
Tja... Waar moet u naar toe?
Inkopen doen bij de groothandel. - Groothandel? Dat klinkt goed.
Goed? Hij ligt wel midden in de wildernis. - De wildernis word zo zwaar overschat.
Ja, dat zou kunnen.
Waarom spreekt u de reclame niet in? Dat zou perfect zijn.
Wat? - Skandia is 150 jaar, en die ouwe is 100 jaar.
Dat zou geweldig zijn. Als politieagent kun je er iets leuks van maken.
Nee, dat kan ik niet doen. - Ze zijn beiden oud.
Ik ben van de politie, verdomme. - Het zou echt geweldig zijn.
Nee, heb ik gezegd.
Ik word betaald door de staat.
Ik kan verdomme geen reclame gaan maken op deze zender.
Dit was de The Police uit de 70's met "Message in a Bottle".
Nu heb ik agent Aronsson in de studio. - Rechercheur.
Welkom. U hebt ook een "message" voor ons, maar niet in een fles.
Ja heb ik. - Ja, heb je.
Nou, vertel het maar.
Het gaat over een man genaamd Allan Karlsson,
die op zijn 100ste verjaardag verdween uit het verzorgingshuis uit Malmkåping.
100 jaar. Allejezus. Speelt hij verstoppertje?
Nee. We denken dat hij is ontvoerd door een motorbende bij het treinstation.
Is hij ontvoerd?
Dat klinkt als een vrijgezellenfeest. Gaat hij met Anna Nicole Smith trouwen?
We kunnen alle tips van de luisteraars gebruiken.
Hallo? - Ik zit in de auto.
Een agent op de radio heeft het over een 100-jarige,
die ontvoerd is door een motorbende.
Wat klets je nou? Ontvoerd? - Dat zeiden ze net op de radio.
Dat moet die verdomde Bulten zijn. - Nu ga je eraan, Bulten.
Geweldig.
Wil je ook wat? - Nee, ik hoef niks.
100-jarige man ontvoerd door een motorbende uit het zorgcentrum
Tanken. Vul jou tank.
Je moet aan de hendel trekken,
anders krjig je geen benzine... Trek aan die hendel aan de pomp.
Nee... - Trek aan de hendel bij de pomp.
Heb je nog nooit getankt? Je moet aan die hendel trekken.
Heeft hij jou ontvoerd? - Wat? Wie?
Julius. - Nee. Je moet aan die hendel trekken.
Er staat daar dat je ontvoerd bent door een motorbende.
Julius heeft een motor-vest aan.
Nee. Dat is niet van hem.
Dat heeft hij van een kale jongen gepakt.
Een kale? - Die heeft hij niet meer nodig. Hij is dood.
Ik sloeg hem met een croquet hamer. - Heb jij hem vermoord?
Nee, hij is dood gevroren. Die kale jongen.
Hij kwam binnen met een bezweet gezicht.
Ik neem aan dat hij diarree had. Hij moest zo nodig.
Hij duwde mij de koffer in de hand. Daar zat 50 miljoen in.
Gaan! Rijden!
Hij weet niet hoe hij moet tanken. - Laat gaan. Ga!
Benny, plankgas! Goed zo.
De jongen aan de kassa heeft me gezien. - Zag wat?
Dit kleine zakje rolde zo in mijn zak. Wil je proeven?
Jazeker. Dus je hebt dat daarbinnen gestolen?
Godverdomme! - Wat is er?
Wat heb je uitgevreten? - Het spijt me.
Het is duidelijk, omdat je in een kiosk werkt, trekt jij je het aan...
Dat zal me een worst wezen... - Ik geef niks om die snoep!
Wat heb je in gods naam gedaan?
Ik zal nooit meer een oproep op de radio doen. Dat liep helemaal fout af.
Nee, het was niet zo goed. - De hele uitzending was niks.
Ze belden van Åkers gieterij. - Ja en?
De hond heeft een lijk gevonden in de opslag.
Een lijk? - Ja.
Benny, wat bedoel je? Ga je niet met ons naar de groothandel?
Of probeer je het maandag nog eens?
Wat gaan jullie met het geld doen? - We moeten het maar verdelen.
Laten we het daar later over hebben, we moeten hier weg.
Kun je niet opschieten?
Maar van wie is dat geld dan?
Het is niet ons geld. Het moet van iemand anders zijn.
Wat van wie is? Wie is wie eigenlijk?
Alles gaat van de hand uiteindelijk.
Het pistool van Franco,
ruilde ik voor een werkvergunning in Amerika.
Hee, Allan.
Je weet dat ze naar mensen zoeken? - Wie dan?
Voor het Manhattan Project. - Manhattan Project?
Dat Manhattan Project, Allan. We moeten een sollicitatiegesprek regelen.
Ligt daar mijn hamer? - Dat klinkt niet verkeerd.
Jij en ik kunnen iets bereiken. - Het is een goed project.
Het wordt tijd dat iemand daar iets aan doet. Het is bitter.
Bitter? Waar heb jij het over?
De Manhattan drank. Hier.
Verdomme man? - Om te drinken. De Manhattan.
Wat bedoel je nou, man? - Alsof je de kont van een hond likt.
Dat is bitter.
Het is een bom. Het is Werelds grootste. - Is het een bom project?
Opeens was mijn verlangen weer terug om te kunnen opblazen.
Ik moet eerlijk toegeven. Dat voelde weer goed.
Dat werkt niet. Dat hebben we verleden week al geprobeerd.
Misschien helpt wat koffie. - Bedankt.
Dus weer geen bom vandaag?
Mr. Oppenheimer, ik ben teleurgesteld. Er gebeurt niets, geen explosies.
Jij heet Allan, toch? - Ja.
We proberen enorm ingewikkelde problemen op te lossen.
Nee, je moet testen blijven.
Zoals moeder altijd zei, "Niet te lang denken. Gewoon doen".
Wat je moeder niet zei. Om deze bom te laten ontploffen, hebben we nog een klein groot probleem.
Wat is het probleem dan? - Allan... Je krijgt een minuut.
Goed.
Wat we willen gaan testen. Daarvoor hebben we 2 keer zoveel plutonium voor nodig nu.
Waar wacht je dan nog op?
Je kunt het niet zomaar verdubbelen. Het is te instabiel, en valt uit elkaar.
Ja, daar praten jullie al weken over. Luister. Ik geef mij een minuut.
Ik heb er al een beetje over nagedacht. Je stopt een helft hier en een helft daar,
en je voegt het samen, net voor de explosie.
Dat is nou net het probleem. Hoe doe je dat in een gesloten bom in de lucht?
Verdorie... Je hebt toch misschien wat dynamiet?
Zo moeilijk was het niet om de bom aan de gang te krijgen.
De mensen waren dol enthousiast. Vooral Harry.
Vice-president Harry S. Truman.
Daar moet flink op gedronken worden. Bedankt.
Ik heb in mijn broek gepist. - Je hebt de wereld een dienst bewezen.
Luister je? - Ja ik luister.
Wat jij hebt gedaan... Je hebt de wereld veranderd.
Ik deed het. - Je hebt de wereld verbeterd.
Ik weet het. - Ik zeg het je... Luister.
Ja ik luister. - Jouw uitvinding voorkomt oorlogen.
Dankzij jou, mijn vriend.
Amerika en de wereld hoeven nooit meer te vechten, de mensen kennen de kracht...
Heren, ik moet jullie even storen.
Mr. Truman. - Wat is er?
Een telefoongesprek. Het is belangrijk.
Deze moet ik even opnemen. Ga nooit de politiek in.
Hallo. - Meneer ik...
Een dronken Amerikaan kan iemand de oren van zijn kop kletsen.
Er moet heel wat gebeuren om ze stil te krijgen,...
als voorbeeld, zoals de dood van de president.
De heer zij geprezen. - U moet meteen komen.
Ik kom eraan. - Ik zie u.
En dat was precies wat Roosevelt die dag deed.
Nu... hier.
Harry. Je vergeet je...
Het is een aansteker voor vice-presidenten. Hou hem maar.
Harry was niet zo pietluttig over wat van wie was.
Meneer Karlsson.
Meneer Karlsson? - Ja dat ben ik.
Welkom terug in Zweden. - Dank je.
Premier Erlander geeft een welkomst eten.
Toen ik geland was,
werd ik meteen opgehaalt voor een eten in het Grand.
Dat kwam goed uit, na dat varkensvoer in het vliegtuig.
Ik heb honger. - Stap snel in.
De soldaat zei: "Buk je dames en heren, want hij is geladen".
Ik hoorde van Harry S. Truman dat jij Allan veel hebt betekend voor Amerika.
Naja, we hebben veel lol gehad. - Nou, vertel eens. Ik ben erg nieuwsgierig.
We dronken heel veel tequila. Heel veel.
Ik heb het over wat daarvoor gebeurde.
Nee, we dronken alleen maar tequila. Harry dronk liever bourbon.
Ik bedoel qua je werk. - Ja, ik werkte in Manhattan.
Daarover hoef je geen tequila te drinken.
Dat is een ding dat ik zeker weet.
Sorry, ik moet gaan. De overheid roept me. Mijn vrouw dus.
Nu is het genoeg. Ik moet gaan. Praat maar verder met ingenieur Eklund.
Dag.
De premier heeft me gevraagd... - Komt hij nog terug?
Nee? - Dan pak ik zijn vlees.
Het is zonde om het weg te gooien.
De premier vroeg me... om het te onderzoeken,
er is misschien een plek voor je bij AB Atomic Energy.
Wat leuk. - Laten we dan beginnen met je studies.
Dat was niet de moeite waard. 3 jaar.
Slechts 3 jaar academische studie? - Ja, ik ben op mijn negende gestopt.
Op je negende? - Ja precies. Of mijn tiende.
Nee, ik zou dat jaar 10 worden. Ik was dus 9 toen ik van school ging.
We hebben hier nog eentje dat gedronken wil worden. Hier drink maar.
Die Eklund verdween sneller dan diarree.
Hij was niet de enige in de Grand, die op zoek was.
Goedenavond, meneer Karlsson. Ik ben Julij Popov.
Ik ben natuurkundige. We zijn collega's.
Laten we een stukje gaan lopen.
Samen, een frisse neus halen. - Verdomme wat, een wandeling?
Popov! - Ik kom eraan.
Wat veel lekkers. Grånstedts Cognac...
Ik neem een afzakkertje. Jij betaalt. - Oké.
Geef haar een 50. - Ja, dat is goed.
Die is sterk zeg.
Nu pakt het mij. Ik voel me verdomd goed.
Wij willen graag gebruik maken van jouw ervaring en kennis.
Dat meen je niet? - Dat kan je heel wat opleveren.
Maar waarom? - Kameraad Stalin is een aardige man.
Ik houd er gewoon van om dingen op te blazen.
Daar hou ik ook van. - Jij ook?
Ja.
Geef me gewoon dynamiet en ik blaas wat dan ook op. Allemachtig.
Goeie genade.
Wat is dit, in gods naam?
De benzine is bijna op.
Rij daar naar toe. - Ja, doe dat maar.
Sjåtorp? Dat klinkt goed.
Hallo. - Hoi.
Hoi.
We vroegen ons af of we een kamer konden huren voor een nacht.
Dit is verdomme geen hotel. Ik woon hier.
Maar we betalen er wel voor. We hebben geld. Dat is geen probleem.
Oke. Wat is er aan de hand? Zijn jullie op de vlucht?
Ik snap dat het vreemd overkomt.
Zo, daar komt een oude man. - We zijn een beetje verdwaald.
En we hopen dat het mogelijk is. - Hoi.
Hallo. Ik ben Gunilla. - Mooi.
We zullen eens kijken.
Ik kan jullie wel kwijt, als je niet in mijn ondergoed pist. Anders in de schuur.
Wat is dat? - Dat is Sonja.
Wat is dit nu?
Hallo daar.
Ja.
Het is al goed.
Kom maar, Sonya.
Is ze al 40 jaar oud?
Sonja? - Ja.
Ik zou het niet weten.
Waarom denk je dat? - Ik ben bijna dierkundige.
Hoezo bijna?
Als je bijna klaar bent met de opleiding...
Waar heb je haar vandaan? - Van een circus.
Kan ze dus verschillende kunstjes? - Dat zou ik niet weten.
Circus is wreed voor dieren. - Absoluut.
Ik haat ook circussen. - Dat was het enige goeie aan mijn ex.
Hij zag dat ik het verschrikkelijk vond voor haar, en handelde daar naar.
Dus hij heeft haar meegenomen?
Meegenomen? Een olifant heeft een eigen wil. - Ja, dat klopt.
Allan. - Ja, wat is.
Zo moet je dat niet doen.
Stop! - Er zitten niet genoeg vlammen in.
Het moet als gegrild smaken.
Wat is dat? - Franse aardappelsalade.
Dat zie ik ook wel, maar dat groene spul. Het ziet er heerlijk uit.
Dat is, guacamole.
Ben je ook al bijna kok? - Nee, bijna diëtist.
Nee. Nu houdt je mij voor de gek.
Nee, ik ben ook helaas, bijna een dierenarts.
Bijna econoom, bijna drogist, bijna gedragswetenschapper.
Dus je bent ook zeker bijna een vrijgezel. Je hebt vast geen tijd gehad voor vrouwen.
Nee. Ja...
Ja vrijgezel. Ik ben vrijgezel. En ik ben vrij.
Of misschien was het een grapje? - Nee, je houdt mij toch niet voor de gek he?
Nee.
Ik heb in de afgelopen 18 jaar 920 studiepunten gehaald.
Dat is niet niks.
Ik kon mijn nieuwsgierigheid maar niet bedwingen.
Houd jezelf maar niet voor de gek. Dat helpt je niet echt vooruit.
Van niets komt niets. - Dat is één manier om het te bekijken.
Wel verdomme? Wat doe jij nu hier?
Wat? - Wat doe je hier?
Ik kom nog wat spullen ophalen. - Je hebt hier niets meer staan.
Dat heb ik wel. Ik kom mijn schalen ophalen.
Welke schalen dan? - Die met de blauwe bloemen erop.
Die heb je mij voor mijn verjaardag gegeven.
Ik wil gewoon mijn schalen terug.
Verdorie, Ricky. Maak dat je weg komt. Je hebt hier niks meer te zoeken.
Heb je lekker geneukt? - Ja, hij is heerlijk.
Hij is de beste. Verdomd lekker. - Is dat zo?
Vingervlug. Mijn "Liefde" Dat kun je wel zeggen. - Ricky. Hoi.
Gefeliciteerd. - Bedankt.
Jullie 2. Het beste.
Nee, je moet omdraaien.
Zo. Ja zo om.
Ja. Nee... Bijna. Een beetje terug.
Nu moet je... Goed zo. - Daar achteruit in.
Het gaat wel.
Een beetje verder naar achteren...
Stop maar. - Goed zo.
Dat was niet zo goed voor zijn koppelingsplaat.
Gunilla!
Wat heb ik toch? Ik trek alleen maar idioten aan.
Misschien weet jij het. Je bent tenslotte bijna psycholoog.
Nee, ik weet het niet precies. Zoveel weet ik daar niet van.
Ik heb alleen de basiscursus gehad.
Daarvoor moet je een neuropsychologie hebben gehad.
Maar het is moeilijk te zeggen wat jouw probleem is.
Maar jij kunt je gedrag niet veranderen.
Godverdorie Benny, je kunt niet kiezen op wie je verliefd wordt.
Nee, helaas niet.
Gunilla! Wij waren een stel. Jij en ik.
Hallo?
Broer.
Hallo Ricky? - Ze heeft me verlaten.
Ze heeft iemand anders. - Ricky, dat is erg voor jou.
Ja, dat is klote. Gunilla.
En blijf van de pillen en de drank af. We bekijken het morgen wel.
Het is voorbij. - Hoe je goed.
Ze neukt die verrekte 100-jarige man.
Wat zeg je daar? Wat 100-jarige man?
Heb je die 100-jarige man gezien? - Die ouwe knar van de TV.
Ricky...
Eergisteren zat ik nog moederziel alleen in mijn keukentje.
Toen kwam hij eraan, en nu zit ik hier.
Dat is toch geweldig.
Ja, van het een komt het ander.
Maar of het andere altijd beter is, kun je nooit weten.
Maar ik weet wel wat een duikboot en wodka met je doen,
dat de maag van streek maakt. En niet zo min ook.
Godverdorie zeg. - Sorry. Wat zei je?
Eerst, wilden we de hulp van Albert Einstein.
Gaat het? - Ja.
We hadden meneer. Einstein gevonden. KGB heeft hem opgepakt in Genëve.
Is dit mijn vrijgezellenfeest? Wat spannend.
Wacht. Ik kan helemaal niet trouwen. Ik heb niet eens een vriendin.
We kwamen erachter dat het Herbert was. De achterlijke half-broer van Albert.
Een bom?
Herbert Einstein leek alleen maar qua uiterlijk op zijn broer.
Kameraad Stalin was nogal teleurgesteld.
Dat geloof ik graag.
Nu is onze hoop op jou gevestigd, Allan. - Is de fabriek in Siberia nog niet klaar?
Wie is daar verantwoordelijk voor? Ik vraag het aan jou!
Dwazen! idioten!
Marmer is niet zo handig, als je hoofdpijn hebt. Hij schreeuwt zo.
Wie is er verantwoordelijk voor?
Kameraad Stalin wil dat je hem alles vertelt over de atoombom.
Wat je zegt? Ja, waarom niet?
Maar misschien moeten we beginnen met een klein drankje?
Wat zegt hij? Een Kalasjnikov?
Eén glaasje en dan vertel je alles. - Dat is een goed begin. Mooi.
Dans!
Dansen!
Hou op, je bent erg vervelend. Je klinkt als Franco.
Franco. Fascist? - Dat gezeur de hele tijd. Het is zo vermoeiend.
Ken jij Franco? - Ja. Ik heb zijn leven gered.
Heb jij
die kleine Spaanse rat zijn leven gered?
Nee, uw dans... die was prachtig. Is zeer mannelijk.
Franco danste meer zo... Als een vrouw.
Zeg dat laatste nog eens. - Juist. Luister.
Ik vind dat, mannen helemaal niet moeten dansen.
Alleen vrouwen
Men kan het niet overal over eens zijn.
Maar dat Goelag-kamp kan heel zwaar zijn, dat kan ik je zeggen.
Maar ik heb er nieuwe mensen ontmoet.
Sommigen zijn heel oppervlakkig. Gek genoeg, liep ik Herbert tegen het lijf.
Ja. Herbert Einstein. Zoals gezegd. Van het een komt het ander.
Idioot. Leg die steen terug. - Ja, ja.
Gek.
Hallo. - Hallo.
En het eten daar, beter gezegd het dieet... Dat was vreselijk.
Zonder de wodka, was het een hard leven. Geen druppel.
Ik besloot maar te ontsnappen. Dat was een goed plan.
Herbert kon vrij rond lopen. Zonder dood geschoten te worden,
de bewakers waren eraan gewend, dat hij steeds verdwaalde.
Je doet alsof je naar de eetzaal gaat, maar gaat naar de wasserij.
Daar steel je 2 uniformen. - Naar de eetzaal?
Nee, nee. Je doet alsof je naar de eetzaal gaat.
Maar je gaat naar de wasserij. De bewakers denken dat je naar de eetzaal gaat.
Dus ik ga naar de eetzaal? - Je gaat naar de wasserij.
De wasserij? - Ja.
Wat moet ik daar? - Omdat...
Voor het eten. Het eten is toch in de eetzaal.
Dit is toch niet tegeloven. Je gaat naar de wasserij per ongeluk.
Welke vergissing?
Eten we voordat we vluchten? - Nee.
Maar we gaan toch naar de eetzaal. - Herbert, luister toch.
We gaan elke dag naar de eetzaal, maar jij niet.
Jij gaat naar de wasserij heen, en je steelt 2 uniformen.
Ik snap het. Dat is het plan. - Juist.
Allan, we zijn in de eetzaal. We hebben het gered. We zijn er, Allan.
Na 1 jaar gaf ik het op. Mijn plan was te ingewikkeld voor Herbert.
Herbert, laat maar zitten.
Verdomme. Wat heb ik daarmee gedaan?
Herbert, hou op. Hoor je me? Probeer wat te slapen.
Ik kan de pin niet vinden. - Welke pin? Waarvoor.
De pin voor dit. - Dat is een handgranaat.
Wanneer heb je die gevonden? - 1 jaar geleden ofzo.
Kom maar. Waar heb je die gevonden? - In de wasserij.
Was je in de wasserij? - Daar liep ik per ongeluk naar binnen.
Je moet hem weggooien, snap je dat.
Hee, wie is daar? - Stop!
Sorry. We hebben een probleem. We hebben een granaat zonder pin.
Gooi. - Granaat!
Granaat!
Nu is die weg.
Nu weet ik hoe een op hol geslagen granaat zich gedraagt als kattensprongen in maart.
Ze springen van links naar rechts.
We kunnen nu maar beter gaan. - Naar de wasserij?
Kijk eens aan. We nemen deze.
Deze? - Ja.
Het vuur verspreid zich over de legerbasis.
Stalin kreeg het nieuws te horen van het kamp,
en de verbrande Goelag-vloot, niet goed op. Hij bleef erin.
Zet hem in de badkuip, spoel hem af, en krijg hem aan de praat.
Naar de badkamer met die smeerlap en spoel hem af.
Verman je, verdomme!
Wat is het adres. Waar woont ze?
Waar is die trut? - Sjåtorp.
Omdat het zo leuk is aan het meer!
Gäddan, heb je dat gehoord? - Gas erop, Hinken! Laat gaan.
De versterker doet het niet meer, en er zit nog garantie op.
Ja, ik zal er eens naar kijken. Bedankt.
Die lijkhonden. Hoe weten die waar een lijk ligt?
Hoe bedoel je? Het zijn lijkhonden. - Ja, maar...
Ik weet het niet, maar die Allan is 100 oud.
Ja, en? - Oude mensen ruiken toch anders.
Een zoete geur. Een beetje als...
Ja, een soort lijkengeur.
Vergeet het maar. - Ja, goed.
Kijk eens naar Per Gunnar "Gäddan" Gärdin en Hans "Hinken" Claesson.
Ik ben druk bezig met die 100-jarige. - Het is dezelfde motorbende, "Never Again".
Heb je het onderzoek niet gelezen? - Jawel.
Bleef er iets in je keel steken?
Zo dan.
Hier neem nog wat groente.
Ik vond dit mobieltje op de keukenvloer. Is het van jou?
Nee, het is niet van mij. - Het is ook niet van Gunilla.
Het staat uit. - Zet het maar eens aan, en kijk wie er gebeld heeft.
Dan weet je van wie het is.
Ja, maar je moet het weten?
Alsjeblieft. - Dankjewel.
Ene "Åleg" heeft gebeld. "Åleg" nog een keer.
Dat heet Oleg. Het is Russisch. Het is de kleine Popov.
Is het jouw telefoon, Allan? - Ja.
Ja. - Ik heb die oude klootzak gevonden.
Schitterend. Heb je de koffer al? - Nee, er zijn teveel mensen hier.
Zorg nu maar dat je die koffer vindt! - Ja, oké...
Wat bedoel je, "0ké?" Is er een probleem? - Nee, maar wat doe ik met die ouwe.
Wat moet ik met hem doen? - Doe wat je altijd doet: bedreigen.
Goed, dan doe ik dat wel.
Even opgelet!
Wie zich verroert, schiet ik zijn kop eraf. Kom op met die koffer!
Hij staat in de keuken.
Jij nicht, ga die koffer halen! - Bedoel je mij?
Ik zei toch nicht. Schiet op. Of ik schiet de ouwe dood!
En jij daar, hou je rustig...
Hier daarmee.
Stop, staan blijven.
Ga bij de koffer vandaan. Verder.
Hallo? - We hebben niet alle tijd.
Heb je de koffer al? - Ik heb hem nu in mijn bezit.
Geweldig. Zit het geld erin? - Ik kijk het nu na.
Jullie houden je rustig. Heel rustig. Jij nicht. Hou je gemak.
Rustig blijven.
Het is een stomme koffer, van plastic. - Kop dicht, ouwe knakker.
Verdorie! Jackpot! - Goed zo.
Haast je met die koffer hier naar toe. - Opzouten, klootzak.
Stop, trut! Of ik schiet! - Ik mag schieten. Ik woon hier namelijk.
Ik schiet! - Ik schiet ook.
Hinken, wat gebeurt er? - Maak dat je wegkomt, of ik schiet!
Verdorie nog! - Hinken?
Verdomme. Nee...
Caracas, verdomme! Je moet nu gaan.
Wat schreeuw je toch.
Waar kom jij in gods naam vandaan? - Meloenen kopen, die waren op.
Hinken is beschoten door die 100-jarige, en jij gaat winkelen.
Neem je me in de zeik? - Zie ik daar naar uit? Zie ik daar naar uit!
De halve bende en 50 miljoen is naar de kloten en jij koopt fruit!
Watermeloen is een groente. - Dat interesseert me geen reet!
Daar gaat het nu niet om. Spreek me niet tegen. Begrepen?
Het zal niet meer gebeuren.
Wat doe je? Stop. Waar denk je heen te gaan? Jij gaat nergens heen!
Blijf staan, verdomme!
Verdomme.
Ik knip het door. Zo dan.
Heb je alle kogels eruit? - Sorry, ik had iets moeten doen.
Je had me van dat geld moeten vertellen.
Nu ben ik er ook bij betrokken. - Het is nog niet eens mijn geld.
Ik weet niet of ik mee deel. - Jazeker deel je mee.
Doet hij mee? - Jij krijgt ook wel een cent, Gunilla.
Een cent? Ik zit er net zo diep in als jullie. Doe mij maar een kwart, dankje.
De zon schijnt, gaan jullie mee zwemmen? - Nee.
Julius, ga jij mee? - Verdomme, nee.
Misschien wil Sonja een bad? - Nee.
Wat moeten we met hem doen? - Misschien de auto in de fik steken.
Laat maar liggen. - Iemand moet iets doen.
Ik zal het weer doen. Ik ben de enige die verantwoordelijkheid neemt.
Verantwoordelijkheid?
Dus jouw verantwoordelijkheids- gevoel zegt dat we hier veilig zijn?
Jij stond met je geweer te zwaaien. - Hij wilde onze koppen eraf schieten.
Moeten we niet maken dat we weg komen? - Ik ga zwemmen. Bel me maar op.
En waar laten we hem? - Dat weet ik ook nog niet.
Rondrijden met een lijk. Ik weet niet eens wie hij is. - Nee, dat klopt.
Nee, je weet het maar nooit.
Mensen kunnen op het ene lijken, en het andere zijn.
In Parijs is de lente van '68 aan de gang, en ik ging naar een feest heen,...
met Herbert en zijn vrouw.
Het was bij de Franse minister van buitenlandse zaken.
Uwe Majesteit, welkom. - U ook.
Dit is mijn man, Herbert. - Ja, u ook welkom.
En zijn vriend vriend Allan Karlsson. - Welkom.
Nee, Jean-Claude, niet nu.
Jij bent het. Verstop jij je?
Wat doe jij hier? - Kennen wij elkaar?
Kennen jullie elkaar? - Hij verwart me met iemand anders.
Jean-Claude Pistou, mijn tolk. - Nee, het is Vladimir Karpov.
Pas op. Hij is een echt feestbeest. Wij hadden een groot feest bij Stalin.
We hebben daar veel wodka gedronken.
Wie bent u? - U weet wie ik ben.
Wie bent u!
Vladimir had een verkleedpartijtje gespeeld,
voor meerde jaren als een minister.
Zo ook de Franse geheime dienst.
Geef ons een naam!
En Ryan Hutton van het Franse CIA-kantoor.
Meneer Allan. - Die was een beetje nieuwsgierig.
Hou even alle telefoons tegen.
Maar hoe kent u meneer Vladimir?
Via meneer Popov. - Julij Popov, de natuurkundige?
We hadden een feestje met Stalin en Kirov en die KGB gast Alexander.
Ze dansten de kozakkendans.
Ik vind eigenlijk dat mannen niet moeten dansen.
Misschien als ik heel erg dronken zou zijn, zou ik de snoa dansen.
Of de polka. Polka is goed.
Zeker de snoa. De snoa is een goede dans. Hij is vrij snel.
Ik vat hem, Allan. Dus je kent heel veel mensen.
Ja. - Wil je ons helpen?
Zeker. Bent u in gevaar?
Bedankt. - Graag gedaan.
Ik zoek naar Popov. - Hij is daarachter.
Een stevige greep.
Je hebt hem in de houdgreep.
Wat doe jij hier?
Mijn lieve hemel! Het is zo lang geleden. Mag ik?
Amerikaanse cowboylaarzen.
Dit is mijn zoon, Oleg. - Junior.
Zijn het echte Amerikaanse laarzen? - Ja, die zijn fijn.
Mag ik ze hebben? - Oleg, hou op.
Dan kan hij die van mij hebben. - Neem deze. Dat is ook Amerikaans.
Nee. - Het is al goed.
Oleg?
Wat zeg je dan? - Dank u.
Het is al goed... Veel plezier ermee.
Wat doe je in Moskou?
De CIA heeft een probleem, en ze vroegen om mijn hulp.
Dus ik dacht dat jij mij kon helpen... Wat is dit nu weer?
Was je handen. - Heb ik gedaan.
Dan was ze opnieuw.
Mijn vriend, ik zou je graag willen helpen, maar ik kan het niet. Ik heb nu een gezin.
Waarom niet?
Als ik geheime informatie steel, vermoorden ze mij en mijn gezin.
Praat met ze in het Kremlin.
De KGB moet toch wel iets hebben liggen waar ze van af willen.
Sorry.
Ryan Hutton? Heb je een ontmoeting met de CIA in Parijs?
Kun je niet iets interessants van hun krijgen?
Waarschijnlijk wel.
Hutton was blij met de troep van de Russen.
Hoeveel koste dat? - Geen geld, alleen...
Geef hem wat van jullie informatie.
Contra spionage. Briljant, Allan.
Opeens was ik dubbelspion.
Of een gewone spion. Er zat nooit iets vertrouwelijks in de koffer.
De Russen en de Amerikanen gooiden beiden hun troep erin.
Ze waren in opperbeste stemming.
Zo nu en dan hadden mensen pech.
Zo gaat het in de koude oorlog.
Hallo, bedankt voor de koffer.
Dat meen je niet?
Geef mij de koffer snel. Rijden.
Mensen lijken vaak op het één, en blijken het anders te zijn.
De nieuwe Amerikaanse president Ronald Reagan leek een echte boef te zijn.
Dat was hij ook, maar dat geldt dus niet voor iedereen.
Dezelfde knop start en stopt de opname. Een wisselschakelaar.
Wisselschakelaar? Praat normaal.
Ik snap er ook niks van al die technische termen.
Waarom kan hij geen gewone bandrecorder gebruiken?
Meneer de President. -Ja.
Heeft u even?
Start... en stop.
Zonder de muur krijgen de rozen meer zon. - Val me niet steeds lastig over die muur.
De muur blijft staan. - Ja, meneer.
Begrepen, klootzak? - Druk nog eens.
Je blijft maar zeuren over die muur.
De muur blijft staan. - Ja, meneer.
Begrepen, klootzak?
Ik wil geen ongedierte in mijn tuin.
In ben de president en ik zeg je: Die muur blijft staan.
Deze opname...
bevestigt wat ik altijd al vermoedde.
Hij is doodsbang dat we misschien de muur afbreken.
Hij weet, dat als we dat doen.
De russische mensen de wereld zullen overspoelen,
en hem zullen veroveren, zonder wapens.
Toen mijn oude vriend Popov heen ging, besloot ik te stoppen.
Zijn zoon kwam soms nog op bezoek.
De muur afbreken met hamer en beitel,
is een zonde.
Gezondheid pap. - Op je vader.
Het hele Oostblok is vergeven van de wapens, en zij staan daar te hakken.
Wat is dat? Hallo?
Je moet wel je gsm opnemen, op je 100ste verjaardag?
Ben jij Oleg? - Je hebt die gsm om te bellen.
Ja... - Oké. Sorry.
Gefeliciteerd. Wat ben je aan het doen?
Ik neem net een middag bad. - Een middag bad?
Je bent heerlijk zoals altijd. Heb je al gefeest?
Wat doe je vanavond?
We moeten natuurlijk vluchten, voordat ze erachter komen.
Vluchten? - Ja. Eentje is er dood, en nu moeten we vluchten.
Opschieten, Benny! We moeten gaan. - We moeten eten en kleren inpakken.
Heeft Julius al gebeld? - Nee.
Heb je al iets ontdekt? - Wat?
Over de 100-jarige? - Nee.
Het schijnt dat Hinken Claesson een broer heeft hier in de buurt.
Hij heet Ricky. Hij heeft de 100-jarige in Sjåtorp gezien.
Zoek het uit. - Ja.
Mijn koffer moet morgen hier in Bali zijn. - Ja, dat komt goed.
Ik ga eerst naar Sjåtorp. Ik ben alleen, zonder hulp.
Ik heb de enkelband doorgesneden. - Stop maar met die onzin.
Ja. - Zorg dat je Bali onthoudt!
Begrepen? Bali? Anders maak ik voedsel van je.
Ik maak hapjes van je, voor je eigen begrafenis.
Eten. Ik snap het niet? Waarom eten? - Nee.
Jij wordt dat verdomde eten! - Ik ben eten...
Jij wordt het eten, als we je vermoorden, gekookt, en opgediend hebben!
Godallemachtig! Niet jij. Ik reed bijna tegen een bus aan.
Godverdorie. Kun je niet eens autorijden? - Ik bel je terug.
Is dat een Rus? Oleg? - Ja, hij is Rus.
Hij handelt over de hele wereld. - Heb je referenties van hem?
Referenties? Het is de zoon van Popov. Ik ken hem al lang.
Hij kan ons misschien helpen?
Of heb je liever een doktorandus met een proefschrift.
"Gejaagd door een verdomde gevaarlijk motorbende". - 180 punten.
Wat een gezeik zeg, deze weg is te smal.
Wat een gedoe zeg. Eens even kijken.
Verdomme jij!
Verdorie, die heeft een haast zeg.
Wat doet hij daar? - Rem!
Rem dan toch!
Godallemachtig?
In de draaimolen. Verdorie, die vloog.
Anders nog iets? - Een jerrycan.
Met benzine. - Heb jezelf een jerrycan?
Nee. - Nee.
En een aansteker. - Zo een?
Ja. We gaan een beetje barbecueën.
Vlees. Ik hou van barbecue.
Het is de tijd van het jaar, niet? - Ja, inderdaad.
Wat zullen we nu krijgen?
Verdomme nog!
Nou verdorie nog aan toe!
Hij is niet erg spraakzaam. Jammer. Hij leek enthousiast.
Verdomme nog!
Leeft hij nog? - Ja, maar zijn hoofd bloedt.
Hallo?
Wat hebben we hier.
Snel, kom erin. Verdomme. - Wat is mis met die mensen?
Iemands auto stelen op klaarlichte dag. Die moesten ze opsluiten.
Die zal raar opkijken, als hij de kofferbak open maakt.
Is er geen verband? - Pak een gordijn dan, of iets.
Het moet wel schoon zijn. - Wie is dat?
Hij is gewond. - Maar wie is het?
Hij ligt daar te bloeden. - Kan iemand me zeggen wie hij is?
Hij wilde op ons schieten. - Ja.
Als hij wakker wordt, kunnen we hem beter zijn koffer teruggeven.
50 miljoen weggegeven? Ben je op jou achterhoofd gevallen?
Het is niet eens jouw geld. - Hij schoot. Hij is het niet waard.
Allan, ze willen ons geld weggeven. - Het is verdomme niet van ons.
Waar moeten we nu naar toe? Wil je nu Oleg gaan bellen, Benny?
Ik heb bloed aangetroffen, en ik heb een lege huls in mijn hand. Een kogelhuls.
Geschoten, ja.
Wat? Ja, stuur de technische recherche maar.
Hij komt nu bij.
Hier is je kloten koffer, dan kun je ons met rust laten.
Wat? - Je krijgt de koffer terug die je zocht.
Toe maar, wij bellen de politie heus niet. Dan kun je verder gaan, en ons met rust laten.
Het is mijn koffer? - Je achtervolgde ons, en haalde ons in.
Ik denk dat wij 3 even moeten gaan praten.
Momentje heer.
Het is geheugen beschadiging, geheugenverlies.
Verdomme. - Daar hadden ze thuis ook veel last van.
En doorligwonden. - Hoelang houd dat aan?
Geheugen beschadiging. Dat varieert van enkele uren tot dagen.
Voor de rest van zijn leven als hij pech heeft. - We laten hem en zijn koffer gewoon achter.
Ik geef geen 50 miljoen aan iemand die niet eens weet dat hij ze had.
Er zijn grenzen.
Hallo? - Rot op met je hallo.
Wat ben je plan, Gäddan? - Weet jij wie ik ben?
Als of ik niet weet wie je bent. Ja, natuurlijk. Weet jij wie ik ben?
Nee. Wie ben jij? - Zit niet met mij te zieken.
Als je mij probeert te naaien, dan naai ik jou ook.
Vooruit, achteruit, zijwaarts en in je reet.
Denk je dat je daar veilig bent? Dat ik niet naar Europa kom ofzo?
Hier is Allan. - Wie?
Je spreekt met Allan Karlsson.
Allan Karlsson? - Allan Karlsson van Malmkåping.
Ik zeg je iets maat. Jij en je maat gaan er hartstikke aan.
Als je mij wilt vermoorden moet je wel opschieten, ik ben 100 jaar oud.
Jij bent een dood stuk vlees. Idioot.
Vlees?
Hij zei dat ik vlees was.
Wie was dat?
Dat zei hij niet, maar wilde links en rechts gaan vermoorden.
Ons gaan vermoorden?
Ik ga hem vermoorden. Patsy, kom uit het water.
Joe, opstaan!
Ik moet weten wie die Allan Karlsson is. Geef me een laptop.
Ik weet dat de verkenners betrouwbaar zijn,
maar het lijkt me een doodlopend spoor te zijn.
Het is een idiote tip. Een ouwe man en een olifant in een bos.
Nu gooien we die vent en zijn koffer eruit. Pak de spullen in!
Ik wil hier weg! - Rustig aan, Gunilla.
Eerst moesten we andermans geld eerlijk delen.
En nu is er geen overleg meer?
Wat wil je nou? Wil je hier sterven? Want dat gaat er gebeuren.
Nee, ik wil leven.
Wat een stomme vraag, om hem die te stellen.
Hallo? - Hallo, Allan. Ik ben het, Oleg.
Oleg. - Luister. We gaan zo landen.
Waar moeten we zijn? Moeten we een vergunning hebben.
Een moment, Oleg.
Gäddan. - Ja.
Waar gaan we heen? We kunnen overal naar toe gaan.
Ik weet het niet.
Wat schiet je als eerste te binnen?
Bali... Is dat een plaats? - Bali. Dat is een eiland. Verdomme.
Hallo. Ja naar bali.
Achter het slagveld? Wat?
Sorry, dat klinkt een beetje vreemd.
Ik zeg gewoon wat ik denk?
Ik doe het. Ik ga er wel heen.
Ja, hallo. - Je had gelijk.
Dat rangeerspoor had niks met de 100-jarige van doen.
Wat bedoel je?
Andren heeft via een opsporingsbericht Bulten en Hinken gevonden.
Bulten in Djibouti. - Wat is dat, Djibouti?
Dat is een klein land in Oost Afrika. - Wat deed hij daar dan?
Ik zou het ook niet weten.
Hebben ze zijn DNA om te bevestigen dat hij het is?
Nog niet. Een zelfmoord terrorist blies het plein aan gort.
En wat is er met Hinken gebeurd?
Hem hebben ze in Riga gevonden. Hij was geplet in een pers.
Volgens jou was hij in Sjåtorp neergeschoten. We hebben het bloed toch gevonden.
Dat was olifantenbloed. - Olifantenbloed...
Hinken had geen schotwond, alleen pletverwondingen van de machine.
Volgens de techneuten was er alleen olifantenbloed in Sjåtorp.
En waar is Gäddan gebleven?
Er is geen verband tussen de 100-jarige. Daar hoef jij je niet meer druk om te maken.
Dus we hebben niets van niemand? - Nee, zeker niks strafbaars.
Dat is ongelooflijk.
De 100-jarige staat recht voor me. Met een olifant.
Verdomd. Vraag of hij een lift wil naar het bejaardenhuis.
Nee hoor. Echt niet.
Vergeet de hele zaak maar. - Oké, ik ben het al vergeten.
Welke zaak? - Ik moet je toch desalniettemin zeggen...
dat je het goed hebt gedaan. Ik zie je maandag weer.
Tot maandag. Dag.
Wat is? - Het zit te strak.
Het moet strak zitten.
Het bloed stroomt niet mee door. - Doe het zelf dan.
Nee, jij moet het doen, ook al bak je er niks van.
100-jarige nog steeds vermist
Hallo? - Je leeft dus toch nog?
Waar hang je uit? - In bali.
Bali? Je neemt me nu echt in de zeik, he.
Wat bedoel je? Hallo?
Allan Karlsson zit in de auto naast ons. - Wie?
Patsy, kijk eens naar links. Dat is Allan Karlsson met mijn koffer.
Wat trekt de mensen naar de zee? Het gevoel van vrijheid, denk ik.
Die iets. Ram ze van de weg.
Wat was dat?
Wat een klap zeg.
Bali is een mooi eiland.
Hallo? Ben je er nog?
Allemachtige.
Ja...
Heb je al de malaria? - Wat?
Je bent zo wit als een melkfles. - Nee.
Ik ben een beetje in de war nu. Ik weet het niet.
Wel verdomme. Ze wil jou.
Ik weet het. Dat is het hem juist.
Het begint serieus te worden. Ik moet mijn gedachten op een rijtje krijgen.
Ik haal nog een rondje.
Ze is niet zo maar iemand. - Wat bedoel je daarmee?
Ik bedoel, wat heb jij nu.
Is een buitengewoon luxe.
Ga naar haar toe, en zeg het haar.
Dat ze niet zo maar iemand is? - Nee. Je doet weer zo moeilijk.
Ga maar.
Ik snap wat je bedoelt. Ik heb er zelf ook al over nagedacht...
Ja, het is niet zo maar iemand, wat ik al zei.
Ja. Je weet het maar nooit. Morgen is er weer een nieuwe dag.
Wat heb je tegen hem gezegd, Allan? - Waarom schreeuwt ze zo naar je?
Het zijn er veel, die tegen me geschreeuwd hebben.
Iedereen, van spoorwegmedewerkers, tot dictators.
De eerste die tegen me schreeuwde, was mijn moeder.
Ik kan het me niet meer herinneren, maar ben mij er vrijwel zeker van.
Ik schreeuwde waarschijnlijk zelf ook.
Dat doen baby's ook, als ze voor het eerst de wereld zien.
Vertaald en synce door: duden